صبح، دو مرغ رها ...
روزی که تو عزاداری تمام تاج های دنیا هم نمی توانند عید بسازند. پس تسلیت!
پس نگاشت(پ.ن):
این صدای منفجر شدن چشم های رودابه است.
از زلزله ی رودبار تا حالا چشم دوخته که رستم از در بیاید.
رستم بنای ده ماست. خانه می سازد.
سلام آقای کرگدن !
اتاق یک نفره نداریم. این جا همه سوییت ها سه نفره است.
و دم پایی های پشمی سه لنگه یک جفت.
و شطرنج سه تا فیل دارد.
یکی اضافه به جای وزیر.
برای کرگدن ها جا نیست توی مربع های سیاه و سفید.
گفتید صورتی رنگ مرد علاقه تان است ؟
سلام جناب چراغ تفتی!
از سال بعد شما را هم گاز سوز می کنیم.
تا شعر های مکروه شبانه کم تر آلوده کند شهر را.
....
پس نگاشت(پ.ن):
توی دنیایی که ساخته اید چیزی مانده که ارزش داشته باشد برایش بمیری !
نمی دانم!
پس نگاشت(پ.ن):
